Wanneer de eerste tonen inzetten, lijkt het glas te trillen als een versterker op vol vermogen. Deze New England IPA bouwt gelaagd op met een zachte, troebele body en een royale dryhop die aroma’s van mango, perzik en sappige citrus laat samensmelten. De bitterheid is aanwezig maar rond, als een baslijn die alles draagt. Symphonic Distortion is geen stille solo, maar een harmonie van fruitige en hoppige klanken die lang blijft nagalmen in elke slok.

Fruitig, hoppig en zacht bitter met tropische resonantie.